Lieve Lotje

Lieve Lotje geeft antwoord

Lotje wil graag jouw vraag beantwoorden. Heb jij een prangende vraag of een situatie waar je niet helemaal uitkomt? Vraag Lotje eens wat zij er van vindt. Vaak komt ze met een verrassend en inspirerend antwoord.

Lotje ontvangt je vraag via lievelotje@prowat.nl of per brief. Haar antwoord lees je met je vraag, anoniem op deze webpagina.

Lieve Lotje,

Mijn zoon van 12 is gediagnostiseerd als hebbende een lichte stoornis in het autistisch spectrum, ook wel bekend als PDD-Nos. Ook is er bij hem een IQ test gedaan waarop hij een score van 110 heeft behaald. Zelf heb ik een IQ score van 140.

Nu heb ik uw boek gelezen en daarnaast natuurlijk heel veel ander info zoals een HB’er betaamd :) Ik krijg steeds meer het idee dat mijn zoon eigenlijk HB’er is ook gezien de problemen die hij op school heeft.

Moet ik hem opnieuw laten testen? Of heeft u andere suggesties?

Met vriendelijke groeten,

LS

Lieve LS,

Kinderen krijgen veel mee van hun ouders. Ook intelligentie is voor meer dan 80% erfelijk bepaald. Als de vader ook voldoende intelligent is, is de kans op een intelligent/hoogbegaafd kind natuurlijk erg hoog. De kans is klein daarentegen dat een kind licht autistisch is.

Je vraag is niet helemaal helder voor mij want er staat geen bedoeling bij met het nogmaals testen van je zoon. Een IQ-test laat pas het werkelijke IQ zien als je zoon daarvoor voldoende gemotiveerd is en geestelijk in staat is om optimaal te presteren. Zo te lezen is dat nu niet het geval. Hierdoor zal een nieuwe test niet veel nieuws opleveren. Een bewijs krijgen van hoogbegaafdheid lijkt me momenteel erg moeilijk tenzij een psycholoog kontakt kan krijgen met je zoon. Dit lukt de meesten niet en er zijn niet zoveel psychologen die dit kunnen en willen.

Een suggestie is met school praten over de optie van hoogbegaafdheid en eventueel (later) een deskundige meenemen. En wat belangrijker is: laat hem in kontakt komen met andere hoogbegaafde kinderen en kijk wat er gebeurt. Soort zoekt soort en in dit geval gaat dat vaak op. Kontakt kun je regelen via de ouderverenigingen Pharos, Hint of Choochem. Via Mensa is ook wel iets mogelijk maar dat is minder makkelijk. Een weekend met Mensaleden zou ideaal zijn..

Een andere suggestie als hij op school grote problemen heeft is om kontakt te zoeken met het Centrum voor Creatief Leren te Sterksel. Zij hebben een grote expertise opgebouwd in de behandeling van vastgelopen jongeren.

Een laatste punt is dat een autist altijd ongeveer hetzelfde handelt en reageert. Als je zoon anders doet bv. aan het eind van de vakantie is dat een teken dat de oorzaak van zijn autistische trekjes op school te vinden zijn. Ook is een toename van deze trekjes tijdens zijn schooljaren eerder een teken dat de oorzaak bij school ligt. Ik ken persoonlijk wel een aantal kinderen, vooral jongens, die ooit eens de diagnose PDD-NOS of Asperger hebben gekregen. Deze zijn die diagnoses nu ontgroeid zoals ze nu ook de school ontgroeid zijn.

Sterkte met je zoon en geef hem maar een lekkere knuf van mij,

Liefs van Lotje

PS Leuk dat je Willem’s boek hebt gelezen. Hij heeft samen met Anneke Feenstra ook een boek geschreven voor scholen en PABO’s: Omgaan met hoogbegaafde leerlingen. Meer informatie bij uitgeverij Coutinho

Lieve Lotje,

Ik voel mij steeds vaker onhandig als ik op mijn werk gesprekken voer. Ik werk bij een grote adviesorganisatie waar elke adviseur zelfstandig schijnt te kunnen werken. In die gesprekken kan ik moeilijk omgaan met de verwachtingen die mensen hebben. De koetjes en kalfjes komen veelvuldig langs maar waar ik het over wil hebben komt niet aan de orde. Zelfs als het gaat over ons vak moet het gesprek vaak oppervlakkig verlopen.

Hiernaast heb ik het gevoel dat als ik op mijn werk mijn eigen manier van projecten voorbereiden volg, deze niet geaccepteerd wordt. Mijn baas zegt dat ik een vrijheid heb om de opbouw zelf te bepalen maar uiteindelijk lijkt hij te moeten beslissen. In mijn ogen krijgen anderen meer vrijheid.

Zelf denk ik dat deze situaties te maken hebben met dat ik altijd wel kom met oplossingen. Dat ik collegae en mijn baas vaak voor ben in het aangeven van de bewandelen route.

Hoe kan ik hier het best mee omgaan?

Grt, Mark.

Lieve Mark,

Wat je beschrijft hoor ik wel vaker bij hoogbegaafden. Het valt me op dat het vaak zo gaat dat je met een gedetailleerd idee begint aan het werk en dat je de altijd gegeven kritiek niet goed kunt plaatsen in jouw idee van het werk. En dat maakt je onzeker. Je gaat steeds meer niet vanuit jouw idee werken en functioneren maar vanuit wat jij denkt dat men verwacht van jou. En dan kom je naast onzeker ook nog over als onbetrouwbaar en/of niet zeker van je zaak.

Op een bepaald moment is er een te groot verschil met wat jij in je hoofd ziet en wat een ander van jouw ziet. Je beschrijft het zelf heel mooi! Een effect daarvan is dat je in jouw idee steeds grootser en diepgaander zaken gaat zien. De kloof wordt daardoor steeds groter.

Een oplossing is om meer jezelf te zijn en te blijven, veel minder hard en snel te reageren op kritiek zodat jouw idee van het werk en functioneren niet weer onbruikbaar wordt en bedenk de eerste tijd elk uur steeds weer dat dit werk niet je volledige aandacht nodig heeft. Elk werk wordt verricht met weinig denkwerk en heel veel standaard- en doewerk. Om je hersens in goede conditie te houden is het een goede oplossing om een ‘hobby of twee’ te vinden waar je makkelijk en veel over kunt nadenken als jou dat uitkomt. Dan hebben jouw hersens hun gymnastiek weer gehad en kun jij gewoon je werk blijven doen.

Liefs van Lotje.